تار یکی از برجسته ترین و کامل ترین سازهای زهی مضراب در موسیقی کلاسیک ایران است که به دلیل وسعت صوتی زیاد و طنین شفاف و پرقدرت خود به عنوان شاه سازهای ایرانی شناخته می شود.کاسه این ساز به شکل دو دل به هم چسبیده از چوب درخت توت ساخته میشود و روی آن پوست بره نازک قرار میگیرد.پرده بندی های دقیق روی دسته بلند تار به نوازنده این امکان را میدهد تا ریزترین فواصل موسیقی ملی را با دقت اجرا کند.این ساز با صدای گرم و پرنفوذ خود نقشی محوری در اجرای گروهی و تکنوازی های ردیف موسیقی اصیل ایرانی ایفا کرده است.
چرا مکتب خانه میرزاعبدالله؟
ما در مکتب خانه میرزاعبدالله با حفظ میراث هنری اساتید بزرگ، آموزش تار را با تمرکز بر سونوریته صحیح و درک عمیق جمله بندی های ردیف ارائه می دهیم. بهره گیری از متدهای استاندارد آموزشی، تمرکز بر تقویت مضراب و پنجه و ایجاد فرصت های همنوازی برای هنرجویان در تمامی سطوح، از ویژگی های بارز این مرکز است. هدف ما در این مکتب خانه، تربیت نوازندگانی است که علاوه بر مهارت فنی، با روح و حکمت موسیقی دستگاهی آشنا شده و بتوانند به عنوان پاسداران این میراث گرانبها، نغمات اصیل ایرانی را با صلابت و ظرافت به گوش جهانیان برسانند.
ساختار فنی و صوتی
- کاسه و نقاره: دو قسمت اصلی بدنه که از چوب توت ساخته شده و به شکلی منحصر به فرد تراشیده می شوند تا حجم صوتی لازم را ایجاد کنند.
- دسته و دستان ها: دسته ای بلند از چوب گردو که با استخوان شتر تزئین شده و ۲۸ پرده از جنس روده حیوان یا نایلون روی آن بسته می شود.
- پوست و خرک: پوست نازکی که روی دهانه کاسه کشیده شده و خرک روی آن قرار می گیرد تا لرزش سیم ها را به بدنه منتقل کند.
چرا نوازندگی تار را انتخاب کنیم؟
تار سازی است که با آن می توان تمام ابعاد احساسی از حزن عمیق تا شادی مفرط را با استفاده از تکنیک های متنوع مضراب زنی بیان کرد. یادگیری این ساز علاوه بر تقویت حافظه موسیقایی، دیدگاهی جامع نسبت به ساختار دستگاه ها و آوازهای ایرانی به هنرجو می دهد. تار به دلیل جایگاه تثبیت شده اش در ارکسترها و موسیقی ملی، فرصت های بی شماری را برای همکاری های هنری فراهم می کند و لذت همنشینی با نغمات ماندگار را به نوازنده هدیه می دهد.
اساتید برجسته
- درویش خان
- مرتضی نی داوود
- جلیل شهناز
- محمدرضا لطفی
- حسین علیزاده