عود

عود یا بربط یکی از قدیمی ترین و اصیل ترین سازهای زهی زخمه ای ایران و خاورمیانه است که نقش بسیار مهمی در موسیقی سنتی ایفا می کند.این ساز با بدنه ای بزرگ و گلابی شکل و دسته ای کوتاه و رو به عقب دارای صدایی بم و گرم و دلنشین است که شنونده را به اعماق تاریخ می برد.عود در سال های اخیر جایگاه ویژه ای در ارکسترهای ایرانی پیدا کرده و به عنوان تک نواز نیز بسیار مورد توجه است.ساختار بدون پرده دسته این ساز امکان اجرای فواصل دقیق موسیقی ایرانی را به نوازنده می دهد و حسی بسیار عمیق و ماندگار را القا می کند.

چرا مکتب خانه میرزاعبدالله؟
در مکتب‌خانه میرزاعبدالله، آموزش عود با تمرکز بر احیای شیوه نوازندگی ایرانی و تکیه بر متد اساتید بزرگ این حوزه انجام می‌شود. ما با تدریس ردیف موسیقی ایران و تکنیک‌های نوین مضراب‌زنی، به هنرجویان کمک می‌کنیم تا به سونوریته‌ای شفاف و اصیل دست یابند. محیط آموزشی ما فضایی برای درک عمیق پیوند میان ادبیات و موسیقی فراهم کرده است تا نوازنده بتواند علاوه بر مهارت فنی، روح نهفته در نغمات باستانی عود را نیز به درستی درک و اجرا نماید.

ساختار فنی و صوتی
- کاسه طنین: بدنه‌ای بزرگ و ترکه‌ای که از چوب گردو یا افرا ساخته شده و طنینی بم و مخملی دارد.
- دسته و پنجه: دسته کوتاه و بدون پرده که در انتها به پنجه‌ای با زاویه تند ختم می‌شود.
- سیم‌ها: معمولا دارای ۱۰ سیم است که به صورت جفت کوک می‌شوند و صدایی پرحجم ایجاد می‌کنند.

چرا نوازندگی عود را انتخاب کنیم؟
عود سازی است که با صدای بم و آرامش‌بخش خود، مستقیما با روح انسان سخن می‌گوید. یادگیری این ساز به دلیل نبود دستان‌بندی روی دسته، باعث تقویت چشمگیر گوش موسیقیایی و دقت در اجرای فواصل ریز موسیقی ایرانی می‌شود. عود به عنوان یک ساز محوری در گروه‌نوازی، فرصت‌های بی‌نظیری برای همکاری با سایر نوازندگان فراهم می‌کند. همچنین، تسلط بر این ساز به شما اجازه می‌دهد تا پلی میان موسیقی ایران و فرهنگ‌های همسایه برقرار کنید و از دنیای وسیع بداهه‌نوازی لذت ببرید.

اساتید برجسته
- منصور نریمان
- محمود رحمانی پور
- حسین بهروزی نیا
- ارسلان کامکار
- بهنام وادانی
- منیر بشیر