دف از اصیل ترین سازهای کوبه ای در موسیقی ایران زمین است که با بدنه ای چوبی و پوستی کشیده صدایی پرقدرت و حماسی تولید می کند. این ساز که در گذشته بیشتر در خانقاه ها و مراسم عرفانی نواخته می شد امروزه جایگاه ویژه ای در موسیقی سنتی و گروه نوازی های مدرن پیدا کرده است.وجود حلقه های فلزی در جداره داخلی کلاف چوبی باعث ایجاد طنینی خاص و شورانگیز می شود که هر شنونده ای را به وجد می آورد.این ساز نمادی از جوشش و خروش هنر مشرق زمین است که با ضرب آهنگ خود روح را به پرواز در می آورد و قلب ها را همراه می کند.
چرا مکتب خانه میرزاعبدالله؟
ما در مکتب خانه میرزاعبدالله با وفاداری به ریشه های موسیقی آیینی، محیطی را فراهم کرده ایم که هنرجو علاوه بر تکنیک های مدرن، با مقام های باستانی و اصالت های صوتی این ساز آشنا شود. بهره گیری از مدرسان مسلط به ریتم های ادواری، تمرکز بر شیوه های صحیح پنجه کاری و برگزاری کارگاه های همنوازی منظم با سایر سازهای سنتی، از مزایای اصلی ماست. هدف ما در این مکتب خانه، پرورش هنرمندانی است که با درک عمیق از هویت دف، بتوانند راوی شایسته ای برای این هنر پرشور و حماسی در گروه نوازی ها باشند.
ساختار فنی و صوتی
- کمانه: حلقه ای چوبی است که پوست روی آن کشیده می شود و معمولا از چوب بید یا چنار ساخته می شود.
- پوست: در گذشته فقط از پوست طبیعی استفاده می شد، اما امروزه پوست های مصنوعی به دلیل مقاومت در برابر رطوبت و ثبات کوک، بسیار رایج شده اند.
- حلقه ها (زنجیرها): مهم ترین عامل ایجاد صدای زنگی در دف هستند که به لبه داخلی کمانه متصل شده و با تکان دادن ساز، افکتی صوتی و ممتد ایجاد می کنند.
چرا نوازندگی دف را انتخاب کنیم؟
نوازندگی دف، علاوه بر تقویت تمرکز و هماهنگی عصب و عضله، نوعی تخلیه هیجانی و آرامش روحی را به همراه دارد. ریتم های پرانرژی این ساز به نوازنده قدرت بیان بالایی می دهد و به دلیل سادگی نسبی در شروع یادگیری، هنرجو می تواند خیلی زود با ساز ارتباط برقرار کرده و در گروه نوازی های دوستانه یا رسمی شرکت کند.
اساتید برجسته
- بیژن کامکار
- مسعود حبیبی
- خلیفه کریم صفوتی
- مهرداد کریم خاوری
- هژیر مهرافروز